dagboek stress burnout portugal

DAGBOEK – Life in Portugal: bijen, rust, kalmte en… een discussie met mezelf

Vanuit mijn hangmat kijk ik naar boven. De lente is begonnen.

Tientallen bijen begeven zich tussen de paarse bloemen die net uitkomen, op zoek naar nectar. Ik ben bang voor wespen (zeg ik schaamteloos), maar ik ben zo blij met deze bijen in de tuin. Kalm en gelukkig zoemen ze door de tuin. Dankzij deze bijen mogen wij leven op aarde, besef ik ineens.

Er staat een zacht briesje en behalve het gezoem van de bijen hoor ik koebellen, kippen en hanen. Ik slaak een diepe zucht… Wat is dit heerlijk. Even helemaal niets. Gewoon even ontspannen en genieten van deze plek.

De discussie ontstaat…

Het is vrijdag, een werkdag, en ineens voel ik een discussie ontstaan in mijn hoofd. Hate it when that happens…

Wat lig je daar te liggen? Je moet werken, het is een weekdag”, zegt mijn Nederlandse stemmetje.

Tegelijkertijd voel ik de Portugese kalmte. “Je lichaam is gestrest, je bent verre van kalm en gefocust. Geniet nog even van de rust, de hangmat en de bijen. Je hebt dit gewoon even nodig. RELAX.”, zegt mijn (enige) Portugese hersencel.

Na een maand wonen in Portugal, voel ik de verandering

Het Nederlandse stemmetje zit er nog steeds, maar in plaats van dat het schreeuwt, fluistert het nu.

Misschien moet ik de Portugese mentaliteit, die ik stiekem vorig jaar regelmatig heb veroordeeld (‘Portugezen zijn lui, nooit op tijd, kunnen zich niet aan afspraken houden’, etc.), gaan omarmen.

Ik kijk nog even naar de bijen en ik besluit het volgende.

Ik zet een wekker.

Ik mag nog 30 minuten ontspannen.

Volgens mij heb ik het nog niet helemaal begrepen?

Als mijn wekker afgaat – met een hysterisch geluid trouwens – spring ik op uit de hangmat. Ik ren naar mijn laptop en terwijl mijn hart tekeer gaat begin ik te typen.

Het is vrijdag. Ik werk.

Het Nederlandse stemmetje heeft toch nog de overhand.

Morgen is het weekend. Morgen mag je ontspannen’.

Geen reactie's

Geef een reactie